W DOSKONAŁEJ FORMIE: KWINTETY FORTEPIANOWE - KONCERT KAMERALNY
Kwintet fortepianowy g-moll (1885) Juliusza Zarębskiego uznawany jest za najwybitniejsze dzieło polskiej muzyki kameralnej XIX wieku z wielu powodów. Znajdziemy w nim oryginalność brzmieniową, głębię uczuć, intensywność emocji, szlachetność wyrazu, brawurową wirtuozerię, wreszcie mistrzostwo konstrukcji. Wydany drukiem dopiero w 1931 roku, od razu zdobył należną pozycję w światowym repertuarze. Dziś – obok kwintetów Beethovena, Schumanna, Brahmsa czy Dvořáka – zaliczany jest do najpiękniejszych utworów gatunku oraz największych arcydzieł romantycznej kameralistyki.
Jeden z najpiękniejszych utworów dwudziestowiecznej kameralistyki – Kwintet fortepianowy a-moll (1919) Edwarda Elgara – to muzyka niezwykle sugestywna i nastrojowa. Wpływ na charakter owianego aurą urzekającej tajemniczości dzieła miała z pewnością naturalna, leśna i nieco upiorna sceneria domku w Sussex w Flexham Park niedaleko Brinkwells, gdzie kompozytor przebywał latem 1918 roku, pisząc swój kwintet. Utrzymany w stylu późnoromantycznym utwór zachwyca ekspresją i siłą brzmienia, a jednocześnie intryguje chimerycznością i nieokreśloną tęsknotą, podkreśloną głębokim, ciemnym kolorytem.
Miłosz Wieliński / skrzypce
Weronika Janik-Kurek / skrzypce
Weronika Grenda / altówka
Dominik Frankiewicz / wiolonczela
Jakub Czerski / fortepian
JULIUSZ ZARĘBSKI (1854-1885) Kwintet fortepianowy g-moll op. 34
EDWARD ELGAR (1857-1934) Kwintet fortepianowy a-moll op. 84
