Setne urodziny Pani Basi
Pani Barbara Żygadło urodziła się 9 listopada 1926 roku w Warszawie. Wychowywała się w licznej rodzinie, razem z dwiema siostrami – Haliną i Janiną oraz dwoma braćmi – Janem i Ryszardem. Jeszcze w dzieciństwie przeprowadziła się z rodziną do Pińska, na terenie dzisiejszej Białorusi. Jej ojciec Józef pracował w stoczni rzecznej, a mama Marianna zajmowała się domem i wychowaniem pięciorga dzieci.
Młodość pani Barbary przypadła na trudne lata II wojny światowej. Została wywieziona na przymusowe roboty do Niemiec. Po zakończeniu wojny wraz z rodzicami i rodzeństwem osiedliła się w Gorzowie, gdzie rozpoczęła nowy etap życia.
To właśnie tutaj poznała swojego pierwszego męża, Antoniego Gajewskiego, z którym doczekała się czworga dzieci: Haliny, Henryka, Krystyny i Andrzeja. Gdy dzieci podrosły, podjęła pracę w Gorzowskich Zakładach Przemysłu Jedwabniczego „Silwana”, z którymi była związana do lat siedemdziesiątych. Ze względu na stan zdrowia musiała przejść na rentę.
W 1979 roku zmarł jej mąż Antoni. Na początku lat dziewięćdziesiątych pani Barbara ponownie wyszła za mąż, za Władysława Żygadłę, którego również przyszło jej pożegnać.
Życie nie oszczędzało jubilatki. Doświadczyła wielu bolesnych strat, w tym śmierci całej czwórki swoich dzieci oraz dwojga prawnucząt. Dziś szczególną troską otacza ją wnuk Robert, a wsparcie i obecność zapewniają również pozostali bliscy.
Pani Barbara doczekała się pięciorga wnucząt, czternaściorga prawnucząt i pięciorga praprawnucząt. To wielopokoleniowa rodzina, dla której jest ważną częścią wspólnej historii.
Mimo trudnych doświadczeń pani Barbara pozostaje osobą pogodną, serdeczną i towarzyską. Uwielbia rozmowy, rodzinne spotkania i drobne przyjemności. Dobra kawa, ciasteczko, coś słodkiego, a do tego ulubiona szyneczka – to przepis na udany dzień jubilatki.
Jej wielką pasją od lat są książki. Jak żartują najbliżsi, pani Barbara przeczytała już chyba wszystkie książki z gorzowskiej biblioteki! Czytanie wciąż sprawia jej ogromną radość i pozwala odkrywać kolejne historie.
Jubilatka słynie również z wyrozumiałości wobec najmłodszych członków rodziny. Nie przeszkadzają jej dziecięce zabawy, śmiech ani rodzinny gwar. Wręcz przeciwnie – lubi, kiedy wokół niej toczy się życie.
Sto lat pani Barbary to nie tylko piękny jubileusz, ale również niezwykła opowieść o losach pokolenia, które doświadczyło wojny, powojennej odbudowy i ogromnych przemian. To także historia kobiety, która mimo życiowych przeciwności potrafi cieszyć się codziennością i obecnością najbliższych.
Wszystkiego najlepszego, Pani Barbaro!
fot. Łukasz Kulczyński
