STABAT MATER DVOŘÁKA koncert oratoryjny

Średniowieczna sekwencja Stabat mater dolorosa (pol. stała matka bolejąca) nawiązuje do motywu męki Jezusa i przedstawia trwanie Matki Bożej pod krzyżem. Głęboka, uniwersalna wymowa sekwencji sprawiła, że była i jest ona niewyczerpanym źródłem inspiracji. Muzykę do niej stworzyli m.in. Palestrina, Vivaldi, Pergolesi, Haydn, Schubert, Rossini, Verdi, Poulenc, Szymanowski i Penderecki.

My wybraliśmy zaś Stabat Mater (1877) Antonína Dvořáka. Ta kontemplacyjna w charakterze kantata należy do najdłuższych i najpotężniejszych kompozycji opartych na łacińskim XIII-wiecznym tekście. Utwór jest nie tylko religijny i patetyczny, ale także bardzo osobisty, pisany w cieniu rodzinnych tragedii – w trakcie pracy nad nim kompozytor stracił troje dzieci. W tej pięknej muzyce, która opowiada o cierpieniu, rozpaczy, ale też o nadziei i wierze w przyszłe zmartwychwstanie, nie znajdziemy spektakularnych kontrastów wyrazowych czy instrumentacyjnych efektów. Być może dlatego właśnie Dvořákowskie Stabat Mater pojawia się na estradach sal koncertowych raczej rzadko i należy do mniej popularnych dzieł czeskiego twórcy. Tym bardziej warto więc go posłuchać i przez te kilkadziesiąt minut po prostu być w muzyce.

Iwona Socha / sopran

Joanna Motulewicz / alt

Adam Sobierajski / tenor

Artur Janda / bas

Orkiestra Filharmonii Gorzowskiej

Chór Akademicki im. prof. Jana Szyrockiego ZUT w Szczecinie

Paweł Przytocki / dyrygent

Sabrina Stachel / asystent dyrygenta

Szymon Wyrzykowski / przygotowanie chóru

ANTONÍN DVOŘÁK (1841-1904)

Stabat Mater op. 58

Filharmonia Gorzowska